Ferðasögur

Snædís Rán og Áslaug Ýr - Langaði til að flytja til Mínu músar

25.6.2004

Langaði til að flytja til Mínu músar

Snædís Rán, níu ára, og Áslaug Ýr, sjö ára, eru systur með erfiða fötlun. Þær eru með sjaldgæfan sjúkdóm sem veldur því að báðar hafa þær misst heyrn og sjóninni fer einnig hrakandi. En þær eru sérlega kátar og lífsglaðar stelpur og í viðtali sem birtist við foreldra þeirra í nóvember síðastliðnum kom ram að vissulega langi þau til að ferðast með stelpurnar og sýna þeim sem mest, áður en sjónin versnar meira en orðið er. Því var öll fjölskyldan mjög glöð þegar þau fengu úthlutað ferð á vegum Vildarbarna og þau drifu sig nú í lok febrúar út í heim. Systurnar Snædís og Áslaug voru harðákveðnar í að þær vildu fara í Disneyland í Flórída og þær voru alsælar, heim eftir frábæra óskaferð. „Þær voru svo rosalega fyrir ferðina að þær gátu ekki sofið nóttina áður en við fórum í flugið,” segja foreldrarnir Hjörtur Jónsson og Bryndís Snæbjörnsdóttir og hlæja að óhemjuganginum í dætrunum, en Jón Halldór, stóri bróðir, var mun æðrulausari. „Við þurftum að gefa stelpunum bílveikitöflur eftir að þær höfðu fengið að borða í flugvélinni, svo þær gætu sofnað og hvílst eitthvað á þessu átta klukkutíma flugi. Við lentum seint að kvöldi en spenningurinn var svo mikill að þær spruttu upp eldsnemma daginn eftir og létu tímamismuninn ekkert á sig fá.     
                                                                        
                                                                       
Allt eða ekkert                                                        
                                                                        
                                                                       
Hjörtur og Bryndís segja að ferðin hafi fyrst og fremst verið farin til að skemmta krökkunum og þau vörðu því mestum tíma í Disneylandi. „Við tókum þetta með stæl og fórum í alla fjóra garðana sem þar er að finna og þeir eru svo stórir að það er ekkert mál að dvelja heilan dag í hverjum þeirra. Og það sem okkur fannst svo frábært var að vegna þess að Snædís er með hvíta stafinn, sem tilheyrir sjónskertum, þá var okkur ávallt að fyrra bragði vísað á fremstu bekki í sýningum og öðru.  Okkur var meira að segja boðið upp á táknmálstúlk, en ameríska táknmálið er ólíkt því íslenska svo við urðum að afþakka það.  Þar sem við erum svo vön því að þurfa ævinlega að berjast fyrir stelpurnar, þá var heilmikil upplifun fyrir okkur foreldrana að þær fengju sjálfkrafa forgang vegna fötlunar sinnar.”     
                                                                        
                                                                       
Í heimsókn hjá Mikka mús og félögum                                    
                                                                        
                                                                       
Fyrsta deginum eyddu þau í garði sem heitir MGM Studios, þar sem boðið er upp á mjög flottar sýningar sem tengjast Disney-kvikmyndum.  „Þarna voru líka alls konar leiktæki og umhverfið allt mjög ævintýralegt. Fríða og dýrið, Litla hafmeyjan og Indiana Jones lifnuðu við fyrir framan okkur.” Á öðrum degi héldu þau svo í stærsta garðinn, Magic Kingdom, sem tileinkaður er teiknimyndafígúrum Disney. „Þar hittum við Jakob pabba hans Gosa og fórum í heimsókn í hús Mínu músar og Mikka músar. Áslaug var svo hrifin að hana langar enn til að flytja í húsið hennar Mínu. Þetta var mikil ævintýraveröld og Þyrnirósarhöllin ein og sér var stórkostleg. Í lok dagsins var svaka flott flugeldasýning og við sátum öll hugfangin þegar Skellibjalla úr sögunni um Pétur Pan sveif yfir okkur.”                
                                                                        
                                                                       
Nashyrningar og geimferð til Mars                                      
                                                                        
                                                                       
Þriðja deginum vörðu þau í Animal Kingdom Disneylandsins og fóru þar í „safarí” og skoðuðu alls konar lifandi afrísk dýr í náttúrulegu umhverfi. „Þarna voru apar, nashyrningar, fílar, ljón og önnur mjög framandi dýr sem var alveg meiriháttar gaman að sjá. Snædís er með Afríku á heilanum, svo þetta var eins og gullnáma fyrir hana og hún keypti sér fullt af „Afríkudóti” til að taka með sér heim.”                 
                                                                        
                                                                       
Litla fjölskyldan tók sér frí í einn dag eftir þessa þriggja daga rassíu en hélt svo ótrauð í fjórða og síðasta Disneygarðinn, Epcot Center, sem skiptist í vísindaheim og stórt vatn en í kringum það standa þorp frá hinum og þessum heimshornum eins og t.d Kína, Mexíkó, Noregi og Japan. „Í hverju þessara þorpa var hægt að kaupa mat sem einnig átti  rætur að rekja til landanna og það var sannarlega tilbreyting frá hamborgurum og frönskum.” Snædís, Jón Halldór og pabbi fóru tvisvar í geimferð til Mars en Áslaug og mamma voru minna fyrir æsileg leiktæki. En þrívíddarbíóið í vísindagarðinum var mjög eftirminnilegt fyrir alla. „Áslaug er enn það ung að hún upplifði svo mikið af því sem gerðist í Disneylandi sem raunveruleika og hún fór í gegnum allan tilfinningaskalann.  Hún vildi ekki fara úr fantasíuheiminum og fannst ekkert gaman að fara upp á hótel í raunveruleikann.”        
                                                                        
                                                                       
Frumskógur og afrískur matur                                           
                                                                        
                                                                       
Snædísi Afríkusjúku langaði til að prófa að borða afrískan mat svo fjölskyldan fór síðasta daginn á Animal Kingdom Hótel sem byggt var í suður-afrískum stíl. „Að koma þar inn var eins og að ganga inn í frumskóg og maturinn var æðislegur. Þjónninn bauðst til að senda okkur uppskriftir að matnum í tölvupósti, svo núna getum við eldað sjálf afrískt gómsæti hér heima!” segja þau Bryndís og Hjörtur að lokum og bæta við að ómetanlegt sé að Vildarbörn hafi gert þessa ævintýraferð að veruleika fyrir þær systur.                                
                                                                        
                                                                       
Kristín Heiða Kristinsdóttir-birtist í Morgunblaðinu.
Snædís Rán og Áslaug Ýr

Snædís Rán og Áslaug Ýr

Snædís Rán og Áslaug Ýr

Til baka, Senda grein, Prenta greinina

 


Umsókn

Veitt er úr sjóðnum tvisvar á ári, á sumardaginn fyrsta og fyrsta vetrardag.

Næsta úthlutun er 21. apríl 2012 en tekið er við umsóknum nú þegar. Umsóknarfresturinn er til 1. mars 2012

Fylla út umsókn



þetta vefsvæði byggir á eplica. eplica heimasiðugerðheimasiðugerð - nánari upplýsingar á heimasíðu eplica.