Ferðasögur
Ævintýraferð Árna Theodórs Atlasonar til Orlando
Það var hringt einn daginn á heimili Árna Theodórs, sem er sjö ára drengur, býr í í Grafarvoginum og er mikið fatlaður. Það voru gleðitíðindi sem bárust í símanum. Árna bauðst það einstaka tækifæri að gerast „vildarbarn” og fara ásamt fjölskyldunni í lúxusferð á vegum Vildarklúbbs Icelandair. Það má segja að frá þeirri stundu hafi ferðalagið hafist í huga fjölskyldunnar, slík var tilhlökkunin hjá þeim. 
Fyrsta vetrardag 2006 var boðað til fagnaðar á Hótel Loftleiðum þar sem hjónin Peggy og Sigurður Helgason tóku á móti vildarbörnum og aðstendendum þeirra , fyrir hönd Vildarklúbbsins. Þá var tilkynnt formlega hver yrðu næstu vildarbörn, og eitt af þeim var Árni Theodór.
Glæsileg jólahátíð var haldin á vegum Vildarklúbbsins. Móttökurnar og skemmtunin var frábær eins og áður. Í Morgunblaðinu 8. janúar 2007 má sjá stóra forsíðumynd frá jólahátíðinni og gleðin skín úr hverju andliti.
Við, fjölskylda Árna, völdum að fara til Orlando í Bandaríkjunum. Sérstaklega var það hið heimsþekkta Disneyland, sem við höfðum heyrt svo mikið um, er freistaði okkar.
Undirbúningurinn fyrir Orlandoferðina stóð yfir í langan tíma. Hann hvíldi fyrst og fremst á starfsmönnum Icelandair og Vildar-klúbbsins og auðvitað var haft samráð við okkur, sem þekktum best þarfir drengsins okkar. Það var að mörgu að hyggja, enda fyrir höndum langt og strangt ferðalag og fyrirhuguð 12 daga dvöl. En það var hugsað fyrir öllu og afar vel af hendi leyst, bæði í fluginu út og eins þegar til Orlando kom.
21. september 2007 var lagt af stað. Við vorum sjö saman, Árni og þríburasystur hans, Kristín Birta og Guðrún Þóra, foreldrar Árna og afi og amma í móðurætt. Flugið tókst mjög vel, og Árni Theodór svaf mikinn hluta leiðarinnar út.
Allur aðbúnaður í flugvélinni var til fyrirmyndar. Árni fékk t.d. fjögur sæti til til umráða, til þess að það færi sem best um hann, og flugfreyjurnar sinntu honum allan tímann af mikilli alúð. Við lentum í Orlando eftir 7 ½ tíma flug. Hafdís (Haddý) starfsmaður Icelandair beið okkar ytra. Hún sá til þess að við hefðum forgang. Hún reyndist okkur stoð og stytta, bæði við komuna og einnig við brottförina, þá máttum við leita til hennar ef á þurfti að halda. Sérbúin bifreið var tilbúin á flugvellinum til notkunar fyrir okkur. Það var um klukkustunda akstur að dvalarstað. Við villtumst á leiðinni, en áttuðum okkur síðan á því að hringja í leigubíl sem vísaði okkur réttu leiðina. Húsið sem við fengum til afnota var mjög þægilegt, fallegt og rúmgott með útisundlaug sem var notuð á hverjum degi. Við ætluðum að dvelja 12 daga í Orlando, og lengdum þar með ferðina um tvo daga, því við töldum að það kæmi sér betur fyrir Árna að aðlaðast nýjum aðstæðum. Við tókum fyrsta daginn rólega og vorum heima, en þar næsta dag skoðuðum við umhverfið. Svo var farið í Seaworld sem er algjör töfraveröld! Öllum fundust höfrungarnir og mörgæsirnar skemmtilegust, og leiktækin voru frábær. Við vorum sex tíma í þessum spennandi skemmtigarði. Þegar við komum heim fórum við í sundlaugina og þar reyndum við að líkja eftir höfrungunum, og auðvitað tók Árni þátt í leiknum af mikil gleði. Afi var höfrungur sem hélt Árna á sundi. Við minnumst oft þessa skemmtilega dags.
Daginn eftir vorum við heima, enda var hellirigning, en eftir hádegið skruppum við í „Mall“ og urðum holdvot við að fara út úr bílnum. Við vorum alveg steinhissa hvað mikið gat rignt, þrumur og eldingar fylgdu í kjölfarið og Kristín og Guðrún urðu hálfsmeykar.
Við borðuðum á veitingarstaðinum Long Horn og vorum hæstánægð.
Morguninn eftir mættum við í morgunverðarhúsinu, sem var í grenndinni. Okkur fannst morgunmaturinn sem okkur stóð til boða mjög skrítinn, það voru vínber ásamt frönskum kartöflum, pönnukökum með þykku sýrópi og rjóma. Á eftir fórum við í Mall At Millenia sem var mjög glæsilegt.
Næsti dagur var afar viðburðarríkur. Þá fórum við í Magic Kingdom, þar var nú aldeilis fjör. Mikki, Mína og Andrés Önd voru á ferðinni. Einn af læknunum hans Árna bað hann um að skila kveðju til Mikka og Mínu, og við veifuðum þeim sérstaklega. Við sigldum eftir fljótum og aðra menningarheima bar fyrir augu okkar. Hrifningin leyndi sér ekki hjá þríburunum. Við fórum í tækin og enduðum á stóru torgi sem mikilfenglegir sýningarpallar óku um, þeir túlkuðu ævintýri Gosa, Mjallhvítar og dverganna sjö, og önnur Disneyævintýri. Sumar ævintýrapersónurnar voru inn í risastórum glerhjúpi. Við urðum heilluð af þessu öllu saman. Eftir stórkostlegan dag, komum við heim eftir sjö tíma lotu og fórum í sundlaugina, og eldaðum góðan mat.
Næsti dagur var hvíldardagur, en við tókum alltaf annan hvern dag rólega. Þá heyrðum við kostulegar fréttir í sjónvarpinu. Krókódíll hafði komist í skólasundlaugina sem var þarna skammt frá. Kennarar skólans komu þar að og forðuðu skólakrökkunum frá þeirri hættu að fara í laugina. Við héldum að þessi frétt væri gabb en svo reyndist ekki vera. Við fórum afar varlega og gengum úr skugga um að enginn krókudíll væri í sundlauginni okkar. Það reyndist bara ein lítil eðla á sundlaugarbarminum sem skaust í burtu þegar við opnuðum dyrnar.
Einn daginn fórum við í Busgarden, það var mjög áhugaverður skemmtigarður. Við fengum sérstakan vagn þar sem hjólastólnum hans Árna var komið fyrir. Við fórum í safaríleiðangur og bátsferð þar sem vatnið skvettist yfir okkur og Árni skemmti sér aldeilis vel. Í safaríferðinni sáu þríburarnir, zebrahesta, nashyrninga, gíraffa og mörg önnur dýr, stór og smá. Skemmtilegast var að gefa sæljónunum síld, sem kastað var til þeirra og þau gleyptu af mikilli list. Þetta var ógleymanlegur dagur.
Svo var hvíldardagur, þá var sundlaugin óspart notuð og við elduðum góðan mat, við matarborðið sameinaðist fjölskyldan. Fyrir næsta dag pöntuðum við borð á veitingastaðnum í Old Disney, en þá áttu þríburarnir 8 ára afmæli.
Haldið var uppá daginn með pompi og prakt! Það varð mikil kátína og gleði, þegar þjónarnir komu með logandi eftirréttinn og sungu afmælissönginn hástöfum fyrir þau Árna, Kristínu og Guðrúnu. Auðvitað vakti þetta athygli viðstaddra, og sumir komu til þeirra og óskuðum þeim til hamingju, og sögðust aldrei fyrr hafa séð þríbura. Við vorum þarna fram eftir degi og afskaplega glöð.
Nú var skipulagðri ferðardagskrá lokið. Ógleymanleg ævintýraferð Árna Theodórs var senn á enda. Við varðveitum hana í huga okkar og hjarta. Ferðin veitti okkur ómælda gleði. Með sameiginlegu átaki var tilgangi hennar náð, Árni Theodór var alsæll, og börnin öll reynslunni ríkari og fróðari.
Það er ómetanlegt happ að hafa hlotnast þetta einstaka tækifæri.
Við erum afar þakklát öllum þeim sem stóðu að ferðinni og þá sérstaklega Vildarbörnum Icelandair sem vinna ómetanlegt hugsjónarstarf við að styðja og gleðja þá sem þarfnast þess hvað mest, í þessu tilfelli fötluð og langveik börn og um leið okkur aðstendendur. 
Fjölskylda Árna Theodórs Atlasonar
